مواد مخدر همیشه اعتیاد آور نیست، در واقع هر انسانی به آن اعتیاد پیدا نمیکند. شخص با توجه به دیدهها، شنیدهها و تصورات به سمت مواد مخدر میرود اگر این مواد در حد یا فراتر از تصوراتش ظاهر شود فرد احساس رضایت میکند و مصرف مواد را در فهرست عناوین مورد نیاز زندگیاش قرار میدهد. حال اگر مواد مخدر کمتر از انتظاراتش عمل کند، فرد از استفاده مجدد آن امتناع میکند.
آدمی همیشه در تکاپوی کسب تجربههای جدید در زندگی است، تجربههایی که گاهی زندگی فرد را به درست یا غلط دستخوش تغییرات میکند. گاهی این تجارب تنها به زندگی شخص دلالت دارد و گاهی زندگی سایر افراد را نیز دستخوش تغییرات میکند. آدمی شیفته جذابیت و طراوت گونه خاصی از گل و گیاه میشود و بدون اطلاع از شرایط نگهداری، آنها را تهیه میکند و پس از مدتی عدم توجه و ناتوانی در رسیدگی به گیاهِ مذکور باعث پژمردگی و از بین رفتن آن میشود.
آدمی روابط و زندگی مشترک را صرفاً دیدهها و تصورات خود تلقی میکند. با اشتیاق و بدون در نظر گرفتن زوایای روشن و تیره آن دست شخص دیگری را میگیرد و بیخبر وارد آن میشود. اگر این رابطه همانند مواد مخدر نیازش را برطرف نماید به آن پایبند میماند اما اگر طبق تصوراتش نمایان نشود بدون در نظر گرفتن حال و روز همسفرش از رابطه خارج میشود. حال آن شخص تجربهای جدید از اتفاقی جدید در زندگیاش کسب کرده است و اما ما میمانیم با تجربهای تلخ از اتفاقی که با چشم و گوشی باز تر به سمت آن قدم گذاشته بودیم.
گاهی تجارب و آموزههای ما در زندگی دلیل بر موفقیت و کامیابی در مسیرمان نمیشود به ویژه اگر در این مسیر شخص دیگری همراه ما باشد. از این به بعد سعی کنیم به تجارب و اهداف دیگران دقت نماییم.
