تقصیر ما نیست، به این شکل بزرگ شده‌ایم، خانواده، جامعه، اطرافیان، هر چقدر هم سعی کرده‌ایم باز هم دستخوش تغییرات زمانه شده‌ایم. پای صحبت نسل‌های قدیم که بنشینی متوجه می‌شوی زمان قدیم به این شکل نبود. می‌گویند زمان کودکی دو الی سه عدد اسباب بازی بیشتر نداشته‌اند، یک شمشیر پلاستیکی توانایی سرگرم کردن دراز مدت آن‌ها را داشت، توپ پلاستیکی دو لایه‌ای که از بازی کردن‌های طولانی مدت سوراخ می‌شد و ماشین پلاستیکی که توسط نخی در کوچه پس کوچه‌ها به دنبال خودشان می‌کشاندند.

وقتی که با دوران خودم مقایسه می کنم می‌بینم چه زمانه سختی داشته‌اند، من نیز اسباب بازی‌های بسیاری داشته‌ام، تعداد زیادی ماشین، توپ‌هایی که هیچ وقت از بازی با آن‌ها خسته نمی‌شدم، زمانی که یکی از آن‌ها دلم را می‌زد به سراغ دیگری می‌رفتم، آنقدر زیاد بودن که مجبور نبودم زمان زیادی را با یک اسباب بازی سر کنم. سال به سال نیز در جشن‌های تولد اسباب بازی‌های جدیدی از راه می‌رسیدند. برای نمره‌های خوب، برای رفتار‌های پسندیده و برای دلایل زیادی منتظر تشویق و چشم به راه یک اسباب بازی جدید بودم. آن زمان درک نمی‌کردم و دلخوشی‌هایم در حجم اسباب بازی‌هایم خلاصه می‌شد ولی امروز درک می‌کنم چه ضربه‌هایی به تدریج به ما وارد شده است.

از کودکی بی اختیار یاد گرفتیم دل‌مان را به یک اسباب بازی خوش نکنیم، همیشه اسباب بازی‌های بسیاری را دور خودمان جمع کردیم تا اگر از یکی خسته شدیم به سراغ دیگری برویم. اگر این خراب شد به سراغ آن برویم، اگر جدید گرفتیم قدیمی رو کنار بگذاریم و همین شد سبک زندگی‌ِمان. زمان قدیم همه چیز بهتر بود، ماندگاری‌ها بیشتر بود، روابط چیزی به نامِ دوام داشتند، یاد گرفته بودند قدر دان ارزش وسایل‌شان باشند، اگر دست، پا یا کله عروسک‌شان جدا می‌شد با انواع چسب و با هزاران زور و بلا درستش می‌کردند، زیرا می‌دانستند تنها همان یک عروسک را دارند و اگر خراب شود اسباب بازی جدیدی دریافت نخواهند کرد.

ما نیز شیوه خودمان را بر این دنیا پیاده کردیم، مدتی کوتاه با شخصی سرگرم می‌شویم، دل‌مان را که زد کنار می‌گذاریمش و به سراغ شخص دیگری می‌رویم و این هنجار به همین شکل ادامه دارد، هم بازی می‌کنیم، هم بازی داده می‌شویم. در حقیقت به حال و روز نسل‌های قدیم غبطه می‌خورم، ای کاش من هم در همان دوران بودم، ای کاش کمی اصولی‌تر قوانین زندگی را یاد می‌گرفتم. دلم به حال نسل‌های جدید می‌سوزد، دنیای تکنولوژی، یک تبلت که به تنهایی دنیایی از بازی‌های متنوع را در بر می‌گیرد، بازی‌هایی که پاک کردن و نصب‌شان دقایقی بیشتر طول نمی‌کشد و هزاران بازی، تفریح و سرگرمی دیگر که از اصل و نسب زندگی دور و دورترشان می‌کند.

تو چه تعداد اسباب بازی داشته‌ای؟ آیا به هیچ کدام از آن‌ها وفادار بوده‌ای؟

 

دیدگاه‌تان را بنویسید

avatar
  اشتراک  
اطلاع برای