از کودکی تشویق را اهرمی کردند تا به حرفهایشان گوش دهیم، تا بهتر یاد بگیریم، تا بهتر تربیت شویم. طولی نکشید ما نیز به این روند عادت کردیم. تقریباً بعد از انجام هر عملی منتظر تحسین و پاداش بودیم.
– به عمو سلام کن تا بهت شکلات بدم
– بوسم کن تا بهت گوشیمو بدم
– اگر فردا دیکتتو بیست بشی برات اسباب بازی میخرم
– اگه الان بخوابی بیدار شدی میبرمت پارک
– اگه بچه خوبی باشی به بابا میگم بستنی بخره برات
برای آنکه کلمه مامان یا بابا را به زبان بیاوریم چه کارها که نمیکردند. ما هم برای کسب پاداش بیشتر به صورت مکرر از این کلمات استفاده میکردیم که همواره ذوق والدین و دریافت تشویقی را برای ما به همراه داشت. در کنار همه این موارد بعد از انجام هر کاری چشم انتظار تشویق و پاداش میماندیم. به طریقی تکرار عمل به اصطلاح خوبمان را در گرو میزان تجلیل و تقدیری که دیگران از ما به عمل میآوردند میدانستیم. در واقع این حالت شرطی در وجود ما نهادینه شد. حالتی که حتی از آن نیز برای تربیت حیوانات خود بهره میبریم. در قبال انجام هر عمل مثبتی به آنها تشویقی میدهیم.
تا به اینجا سعی کردیم به این اصل پی ببریم که آدمی ذاتی پاداش طلب دارد. حال سعی داریم از این اصل برای بهبود روابط خود استفاده کنیم.
– مرسی از اینکه امروز صبح منو بیدار کردی
– مرسی از اینکه به یادم بودی
– مرسی از اینکه برام کادو خریدی
– مرسی از اینکه بهم خبر دادی
– مرسی از اینکه منو بیرون بردی
– مرسی از اینکه کمکم کردی
– مرسی از اینکه منو دعوت کردی
عبارت “مرسی از اینکه” شاید خیلی ساده و پیش پا افتاده به نظر برسد ولی همین عبارت با میزان بار تحسینی که درونش دارد قادر است تا شرایط و روابط را تا حد بسیاری بهبود ببخشد. تنها لازم است بعد از انجام هر عملی توسط دیگران از آن استفاده کنیم. وقتی خانوادهتان مهمان خانه شما هستند، بعد از رفتنشان از همسرتان تشکر کنید.
– عزیزم، مرسی از اینکه امروز به بهترین نحو ممکن از خانواده من پذیرایی کردی.
اگر مادرتان هر روز برای پرسیدن حالتان به شما زنگ میزند، به خاطر این حس مادرانه از او تشکر کنید. اگر همکار محل کارتان برایتان چای میریزد از او تشکر کنید. اگر موقع رد شدن از خیابان خودرویی برای شما ترمز میکند از او تشکر کنید. این تشکرهای به ظاهر ساده حس مثبتی را در آن شخص ایجاد میکند، حسی که آن شخص برای کسب مجدد آن دست به تکرار آن عمل میزند.
برای یک بار هم که شده از این عبارت در مکالمات خود استفاده کنیم و اگر گفتههای بنده را تصدیق کرد استفاده از آن را تداوم ببخشیم.