اجازه دهید کمی از لذتهای قضاوت کردن برایتان بگویم. نمیدانید چه حس زیبا و دلچسبی است در گوشهای بنشینید و آدمهای محیط پیرامونتان را یک به یک نقد کنید. در موردشان نظر دهید، در رابطه با لباسشان، نوع حرکاتشان، رفتارشان، زندگی روزانهشان و خلاصه در مورد تمام چیزهایی که به چشمتان میآید.
باید بدانید، لازمه این عمل، چشم پوشی از فکر و شعور خواهد بود تا مبادا با بررسی همه جانبه زندگی افراد دلیل و منطقی بر مسائل و حواشی زندگیشان بیاورید و لذت قضاوت کردن را بیخود و بیجهت از بین ببرید.
بدون تعارف بگویم خودتان را جای کسی قرار ندهید، راههایی که رفتهاند را نروید، سختیهایی که کشیدهاند، حرفهایی که شنیدهاند، بود و نبودهایی که در زندگیشان تحمل کردهاند، به اینها کار نداشته باشید، فقط باید از روی ظاهر قضاوت کنید نه بیشتر.
شک نکنید فردی که خودروی چند صد میلیونی به زیر پا دارد از دزدی به این راه رسیده است، شک نکنید فردی که نماز نمیخواند، مشروبات الکلی مینوشد کافر است، شک نکنید دختری که آرایش میکند و لباسهای رنگ روشن و شاد میپوشد مورد اخلاقی دارد و هدفش صرفاً جلب توجه دیگران است، شک نکنید چرتها و خستگیهای بیش از حد یک مرد به خاطر اعتیادش است.
هنگامی که دست به قضاوت این و آن زدی خودت را آماده کن تا فردا روزی مورد این چنین قضاوتهایی قرار بگیری. فردا روزی زیر هزاران سوال خواهی رفت، حرفهای زیادی پشت سرت گفته خواهد شد، داستانهای زیادی برایت ساخته خواهد شد و در آخر زندگی شیرینی برایت رقم خواهد خورد.
از همین امروز، از همین لحظه که در حال خواندن این متن هستی سعی کن قبل از آن که بخواهی بی دلیل در مورد شخصی نظر دهی کمی هم در باب زندگیاش اطلاع کسب کنی، در مورد آن که چگونه به اینجا رسیده است، اطرافیانش چه کسانی هستند و چه فراز و نشیبهایی در زندگیاش قرار داشته است.
