متفاوت بودن جملهای است که این روزها از دهان خیلی از افراد به خصوص جوانترها می شنویم و حتی بسیار بر روی پروفایلهای افراد در شبکه های اجتماعی مشاهده میکنیم. تفاوت صفتی است که اکثر افراد از آن برای تشبیه و تعریف خود استفاده میکنند. نظیر “آره من اخلاقم اینطوریه، از اینجور چیزا خوشم نمیاد، دوست ندارم با اینجور افراد بپرم، دوست ندارم مثل بقیه باشم، دوست ندارم هرکی هرجا میره منم برم همونجا، لباسهام مارکه، نوع رژیم و تغذیم خاصه و خلاصه اینکه کلاً آدم متفاوتیم”. این افراد به نوعی سعی دارند تا خودشان را نسبت به سایرین متفاوت جلوه دهند. اگر بی پرده صحبت کنیم فکر نکنم شخصی وجود داشته باشد که از چنین تفاوتهایی در خودش احساس بدی داشته باشد. از منی که شامل میشوم تا سایر افراد. حتی اگر این تفاوت در نوع تلفنِ همراه، نوع پوشش، نوع رفتار و خیلی موارد دیگر خلاصه شود.
اگر شخصی در جامعه امروزی ایران آیفون ایکس به دست بگیرد و لباسهای مارک بر تن کند و سوار خودروهای خارجی چند صد میلیونی شود خود به خود نسبت به سایر افراد ایران متفاوتتر جلوه خواهد کرد. به همین نسبت در مورد اخلاق و رفتار هم این تفاوتها وجود خواهند داشت.
فردی که رفیقباز است و رفقای زیادی دارد با فردی که دوست خاصی ندارد یا تعداد دوستان او بسیار کم است متفاوت است، فردی که هر روز هفته در مهمانیها، تولدها، رستورانها، کنسرتها و کافیشاپها حضور دارد با فردی که کل تفریحات و سرگرمیاش در کتابها و گل و گیاهانش خلاصه میشود متفاوت است.
در نگاه کلی می توان گفت افراد زیادی با مشخصات و خلقوخویی متفاوت در جامعه حضور دارند و باز هم افرادی وجود دارند که سعی دارند خودشان را در میان این افراد متفاوت، متفاوتتر جلوه دهند.
تا به اینجا موضوع بحث ما در مورد تفاوتها و میزانشان در جامعه بود اما سخنی در رابطه با میزان احترام به این تفاوتها زده نشد!
خواهی نشوی رسوا، همرنگ جماعت شو! اگر سعی دارید مورد لطف و عنایت دیگران قرار نگیرید راه و روش زندگیشان را ببیند و همان گونه زندگی کنید! این ضرب المثل به طور کامل واژه احترام به حقوق دیگران را به زیر سوال میبرد! برای مثال رفتار من با شخصی که تمایل دارد صبحها با چاییاش نان و ماست بخورد با منی که عادت دارم به همراه صبحانه نان، کره و مربا بخورم چگونه باید باشد؟ دست به تمسخر ببرم و سعی کنم این رفتار و نوع تغذیه را اصلاح کنم یا سعی کنم این رفتار متفاوت را بپذیرم و به آن احترام بگذارم؟
در جامعه، رفتار ما نسبت به سایر افراد چگونه است؟ در خانواده؟ در جمع دوستان؟ بارها پیش آمده است در جمعی شخصی را که تابع جمع نبوده است و رفتارش به مزاج دیگران سازگار نبوده است را مورد تمسخر قرار دادهاند. اگر متفاوت بودن را دوست داریم دیگران نیز همانند ما این تفاوت را دوست دارند، اگر تقاضا داریم دیگران به تفاوتهای ما احترام بگذارند ما نیز متقابلاً باید نسبت به تفاوتهای آنها احترام بگذاریم. اگر شخصی از سبک آهنگی که گوش میدهید خوشش نمیآید، اگر شخصی از سگ یا گربهای که دارید خوشش نمیآید، اگر شخصی از رفتار کردن بر طبق میل شما خوشش نمیآید، اگر شخصی از لباس پوشیدن به سبک شما خوشش نمیآید، اگر شخصی همانند شما وسواس نیست، اگر شخصی همانند شما مارکپوش نیست و اگر شخصی مسلمان نیست فرصت متقاعد کردن آن شخص را دارید ولی هرگز اجازه ندارید او را نسبت به عملی اجبار کنید در عوض موظف هستید تا به تفاوتهای آن شخص احترام بگذارید.
