از قدیم گفتند جانِ نکنده به تن میماند!
یعنی شما دست به سیاه و سفید نزن، به خودت زحمت نده، همیشه کارهای سخت را برای دیگران بگذار و زندگی بخور و بخوابی را برای خودت فراهم کن!
از طرفی دیگر می گویند نابرده رنج، گنج میسر نمیشود!
یعنی دنیا را هم به تو بدهند ولی برای به دست آوردن آن زحمتی نکشیده باشی مفت هم نمیارزد و در نهایت لذت داشتن آن دو سه روز خواهد بود.
پس سعی کن برای زندگی خودت و دیگران تلاش کنی. اگه در یک کار گروهی سهیم هستی همیشه کار راحت تر را ترجیح نده و بدان که کار راحت را همه دوست دارند و میتوانند انجام دهند مهم آن کارِ سختی است که دیگران از انجامش شانه خالی میکنند.
جامعه ای هم که تو در آن قرار داری دقیقاً حکم یک کار گروهی را دارد.
تخمه خوردن و ریختن پوست آن بر روی زمین برای تو راحت است، جمع کردن آن برای رفتگر سخت!
در خانه خوردن و خوابیدن برای تو راحت است، نگهداری از خانه و تهیه خرج و مخارج برای پدر و مادر سخت!
در اتوبوس و مترو نشستن بر روی یک صندلی برای تو راحت است، ایستادنش برای یک سالمند سخت!
از این به بعد سعی کنیم کمی هم سختی طلب باشیم! بهت قول میدهم لذتِ به پایان رساندنِ یک کار سخت صد برابر بیشتر از لذتِ به پایان رساندنِ یک کار راحت خواهد بود.
